Dom św. Józefa

Zgromadzenie Sióstr św. Józefa z Cluny w Lublinie

Strach może wyglądać śmiesznie


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska
Jak śmiesznie wygląda strach!
Zły sen
Renata Piątkowska
Jak ja nie lubię, gdy śni mi się ten pies. Jest duży, czarny i zły. Stoi na mojej drodze i warczy.
Gdy unosi górną wargę, widać białe, ostre kły. Ale najgorsze są jego oczy, niespokojne i błyszczące. Śledzi nimi każdy mój ruch. We śnie na widok tego psa ogarnia mnie taki strach, że nie mogę uciekać ani wzywać pomocy. Mogę tylko płakać, więc robię, co mogę. Tej nocy znowu czarny pies pojawił się przede mną. Wydawał się większy i bardziej groźny niż zwykle. Przysłoniłem oczy ręką, żeby go nie widzieć, i głośno zapłakałem. Obudził mnie głos taty:
– Tomku, to tylko zły sen. Już dobrze syneczku. Śnił ci się ten pies, prawda?
– Tak, to znowu on – chlipałem. – Tato, zostań ze mną. Jak będziesz blisko, to on nie wróci. Będzie się bał – poprosiłem.
– W porządku – tata uśmiechnął się i otulił mnie pierzyną.
Bałem się tego psa, więc pomyślałem, że najlepiej będzie, jak nie zmrużę już oka do rana. Ledwo tak postanowiłem, natychmiast zasnąłem. Pies też chyba zasnął, bo tej nocy nie pojawił się już w moim śnie. Nie dał jednak o sobie zapomnieć, bo cały czas słyszałem jego ponure war­czenie. Co gorsza, słyszałem je również rano, gdy się już obudziłem. Dopiero po chwili dotarło do mnie, że ten okropny dźwięk wydaje z siebie mój tata. Okryty kocem, chrapał w fotelu tuż obok mojego łóżka.
Nie do wiary, że można spać i jednocześnie tak strasznie hałasować – pomyślałem i cichutko wymknąłem się z pokoju.
W kuchni krzątała się mama. Zanim postawiła na stole śniadanie, opowiedziałem jej mój sen.
Na koniec dodałem:
– Ten pies jest paskudny i nie wiem, czemu ciągle się mnie czepia.
– Wiesz, w tej sytuacji dziwię się, że nie poprosiłeś o pomoc Zmorka. – mama pokręciła głową z niedowierzaniem.
– Kto to jest ten Zmorek? – spytałem zaskoczony.
– Och, Zmorek to taka dziwna postać. Najbardziej ze wszystkiego przypomina jamnika. Wielkiego, latającego jamnika. Z aksamitnymi skrzydłami, okrągłym brzuszkiem i wąskim pyszczkiem. Nie jest piękny, ale bardzo pożyteczny. Zmorek zjada złe sny. Na zawołanie po­żera je, jakby to był makaron. Wciąga koszmary i zjawy, nawet te najdłuższe i najstraszniejsze. Mlaska przy tym i niestety czasem mu się odbija, ale wtedy po złych snach nie ma już ani śladu. A Zmorek krótkimi łapkami gładzi brzuszek i już rozgląda się za następnym nieszczęśnikiem, którego męczą nocne zmory. Dlatego gdy następnym razem przyśni ci się ten okropny pies, to zawołaj : „Zmorku, tutaj!”, a on nadleci w jednej chwili. Zje twój zły sen, jakby to było ciastko z kremem. Wiem, co mówię, bo sama też nie raz wzywałam Zmorka i nigdy nie zawiódł.
– Tobie, mamusiu, też śnił się czarny pies? – spytałem zdziwiony.
– No, niekoniecznie pies. Śniły mi się inne okropieństwa.
–Jakie? Jakie? – chciałem wiedzieć.
Na przykład, że wygrałeś konkurs na najbardziej upartego chłopczyka na świecie. Albo, że w twoim przedszkolu wydano zakaz gotowania zupy jarzynowej, a dzieci karmiono wyłącznie chipsami i czekoladą – wyliczała mama.
– Ale to nie są żadne koszmary! Sam chciałbym mieć takie piękne sny. Dziwię się, że Zmorek
w ogóle chciał je zjeść! – zawołałem.
– Jemu tam wszystko jedno. Pożarł wszystko co do okruszyny. Mlasnął jęzorem i odleciał.
Gdy mama powiedziała mlasnął jęzorem, przyszła mi do głowy pewna piękna myśl.
– Mamo, czy ten Zmorek pojawia się tylko we śnie? Czy nie mógłby przylecieć choć raz do przedszkola? Gdybym zawołał: „Zmorku, tutaj!” i pokazał mu Jolkę, dałby radę wciągnąć ją jak makaron? Bo ona ciągle pokazuje mi język, mlaska przy stole i chwali się, że już dwa razy była
w szpitalu. No, jak myślisz, Zmorek mógłby to zrobić dla mnie? – spytałem z nadzieją w głosie.
– Nie, na pewno nie. On może przyjść tylko we śnie. Zje złego, czarnego psa, ale Jolki nie tknie – wyjaśniła mama.
– A tak w ogóle, to dlaczego ja nie byłem jeszcze w szpitalu? – spytałem ze złością.
Mama, zamiast odpowiedzieć po ludzku, wzniosła oczy do nieba. A ja pomyślałem, że jeśli Zmorek nie może przylecieć do przedszkola, to trudno. Za to, jeśli przyśni mi się Jolka to go zawołam
 i Zmorek zrobi, co do niego należy. Fajnie jest mieć takiego kolegę. Dobrze, że mama mi o nim powiedziała. Teraz nie mogę się doczekać, kiedy znowu przyśni mi się ten czarny pies.
Pytania do opowiadania:1. Jakiego snu bał się Tomek?
2. O co chłopiec poprosił tatę, gdy obudził się w nocy, bo znów przyśnił mu się ten pies?
3. Dlaczego, mimo że chłopiec spał z tatą, wciąż słyszał warczenie?
4.Co poradziła Tomkowi mama na jego sen o złym psie?
5.Co robił Zmorek?
6.Co trzeba zrobić, by pojawił się Zmorek?
7. Kto pomógł Tomkowi poradzić sobie ze złym snem?
8.Jak wy radzicie sobie, się gdy boicie
?
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p72.jpg
karta pracy  - znajdź różnicę
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p90.jpg
karta pracy – pokoloruj zgodnie z kodem
https://youtu.be/8-SWzpdcl6E
zabawki po angielsku. What Is It?
Zabawy z cieniem: Drodzy rodzice!  Wspólny czas zabawy to najlepsza inwestycja dla waszej relacji z dziećmi, więc korzystajcie  i bawcie się ciemnością jak najczęściej!
1.Rysowanie cieni
przyczepcie do ściany kartkę i podświetlcie wybrany przedmiot tak, aby padał na nią jego cień. Następnie wystarczy wziąć ołówek i obrysować pojawiający się kształt. Taki rysunek można później pokolorować albo wyciąć. Odrysowane cienie nie zawsze wychodzą idealnie, możecie więc uruchomić wyobraźnię i dodając co nieco od siebie tworzyć nowe obrazy. A potem bawcie się
w wymyślanie, co jest na powstałym w ten sposób rysunku.

2
.Detektyw ciemne mieszkanie czy pokój umożliwiają nowe spojrzenie na znane przedmioty
i miejsca. Poszukiwanie ukrytych zabawek w świetle trzymanej w dłoni latarki to prawdziwie detektywistyczna historia!

3. Co to, kto to?– ta zabawa polega na rozpoznawaniu przy użyciu dotyku przedmiotów umieszczonych w worku. Takie zgadywanie bez zaglądania często doprowadza do zabawnych pomyłek i sporych niespodzianek, kiedy przedmiot wyjmie się już z worka. A dodatkowo dotykanie po ciemku zabawek uwrażliwia i wyostrza zmysły.
4. Biwak – schowajcie się z latarką w dłoni pod dużą płachtą materiału czy kocem i… biwakujcie
we własnym mieszkaniu. Ukryci w takim zaimprowizowanym namiocie możecie oglądać książki, opowiadać bajki, wymyślać historie lub wydawać odgłosy zwierząt – kiedy będziecie razem, nawet najstraszniejszy dziki zwierz nie będzie wam straszny! Dla maluchów już samo siedzenie w takim namiocie jest frajdą, a gdy dołożycie znane chowanie i odkrywanie z wesołym „a kuku”, zabawa zajmie wiele wspólnych minut.

5. Świecąca kula – do tej zabawy potrzebna jest świecąca piłka! Turlajcie ją do siebie i łapcie. Najlepiej wybrać taką, która nie migocze zbyt intensywnym światłem, bo to może być męczące i powodować rozdrażnienie u dzieci. Migocząca i tocząca się w ciemności kula ekscytuje maluchy i zachęca do zabaw ruchowych.
.https://youtu.be/PeYcxLa31hYPiosenka o beksie

Komentarze

Ciemność jest niezwykła


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska
Ciemność jest niezwykła
Ciemnego pokoju nie trzeba się bać
Ewa Szelburg-Zarembina
Ciemnego pokoju nie trzeba się bać,
bo w ciemnym pokoju czar może się stać…
Ach! W ciemnym pokoju, powiadam wam, dzieci,
lampa Aladyna czasem się świeci…
Ach! W ciemnym pokoju wśród łóżka poduszek
spoczywa z rodzeństwem sam Tomcio Paluszek…
Ach! W ciemnym pokoju podobno na pewno
zobaczyć się można ze Śpiąca Królewną…
Ach! W ciemnym pokoju Kot, co palił fajkę,
opowiedzieć gotów najciekawszą bajkę,
a wysoka czapla chodzi wciąż po desce
i pyta się dzieci: Czy powiedzieć jeszcze?
 Pytania do wiersza: 1. Dlaczego ciemnego pokoju nie trzeba się bać?
2.Jakie postaci z bajek możemy sobie wtedy wymyślić?
3. Co  widzisz, gdy jesteś w ciemnym pokoju?
4. Czy to jest miłe? Dlaczego?
5.Jaką miłą postać chcielibyście zobaczyć w swoim ciemnym pokoju? Dlaczego?

Zabawy ze światłem i ciemnością:
1. Włącz i wyłącz - to najprostsza zabawa światłem. Maluchy właściwie same okazują zainteresowanie włącznikiem światła – proszą, żeby trzymać je na rękach tak, by mogły go sobie ponaciskać. To nieustanne pstryk – światło i pstryk – ciemność potrafi zmęczyć ręce niejednego dorosłego siłacza, ale nie rezygnujcie zbyt łatwo. Spróbujcie też z małą lampką biurkową bądź latarką.
2. Obserwuj i łap zajączka– przesuwajcie smugę światła latarki po ścianie, podłodze lub suficie. Najmniejsze dzieci wodzą wzrokiem i obserwują, dokąd zmierza świetlna plama, a jeśli wasz maluch już samodzielnie chodzi, może próbować łapać świetlnego „zajączka”.
3. Zabawa w ganianego światłem tu potrzebne są już dwie latarki i wbrew nazwie wcale nie trzeba się nabiegać. Dorosły przesuwa smugę światła po ścianie, a dziecko goni ją drugą smugą – najpierw powoli, a potem coraz szybciej! Co jakiś czas możecie zamieniać się rolami.
4. Teatrzyk cieni – odpowiednie ustawienie źródła światła i podświetlanie dłoni to od dawien dawna znana zabawa, warto ją sobie przypomnieć! Tu zdecydowanie wygodniejsza od latarki będzie stabilnie stojąca lampka, np. biurkowa. Możecie wyczarować ze swoich dłoni ptaki, głowę psa, kaczkę, zająca i co tylko podpowie wam wyobraźnia. Ruszajcie nimi i podkładajcie pod nie różne głosy. Rozmawiające na ścianie cieniowe postacie to dla waszego dziecka wspaniałe pierwsze spotkanie ze światem teatru.
6. Kuchenne cienie ta zabawa polega na podświetlaniu różnych domowych przedmiotów, np. widelca lub łyżki, i obserwowaniu ich cieni. Warto też sięgnąć po łyżkę durszlakową – przybliżanie jej i oddalanie od źródła światła daje niesamowity efekt kosmicznej podróży. Znane dzieciom codzienne przedmioty nabierają dzięki temu zupełnie nowego wymiaru.


Komentarze

Co mnie cieszy a co smuci?


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska
Co mnie cieszy a co smuci?
https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/01/Puzzle-1.pdf
obrazki – emocje
http://bystredziecko.pl/kolorowe-dyktando-graficzne-serce-odkoduj-obrazek-matematyka/
do druku – zakodowane serce, proszę pomóc dziecku w wykonaniu serca  według poleceń
//https://youtu.be/l4WNrvVjiTw youtu.be/l4WNrvVjiTwNG LYRICS
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re angry angry angry, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet
https://youtu.be/PeYcxLa31hY
Piosenka o beksie sł. Jerzy Dąbrowski, muz. Jarosław Kukulski
Czeka nas dzisiaj nie lada gratka,
bo w tej piosence będzie zagadka.

Jak się nazywa osoba,
która płacze jak ciemna chmura
?

Płacze, gdy każą umyć jej szyję.
 
Płacze, gdy chudnie, płacze, gdy tyje.
Płacze, gdy zrobi w zeszycie kleksa.
.
Jak się nazywa – Beksa.
Ref.: Beksa to jest taka dama,  
co bez przerwy robi dramat.
Zawsze nie tak, zawsze źle
.
Beksa ciągle mówi be.

Beksa to jest taka pani,
co się nie uśmiechnie za nic.
Nie ma mowy, nie ma nie.
Beksa ciągle mówi be.
Czeka nas dzisiaj trudne zadanie.
Jak wygnać z beksy to jej płakanie?
Jaką tu radę znaleźć dla beksy,
uśmiech tu jest najlepszy.
Bekso, spróbuj, a zobaczysz,
ile uśmiech w życiu znaczy.
 
Tylko ten się czuje źle,
kto bez przerwy mówi be.

Bekso, nie rób takiej miny,
bo się w końcu obrazimy.
Bekso, tak prosimy cię,
przestań wreszcie mówić be.
Ref.: Beksa to jest taka dama,  
co bez przerwy robi dramat.
Zawsze nie tak, zawsze źle
.
Beksa ciągle mówi be.

Rozmowa z dziećmi na temat
 „Co zrobić, gdy chce mi się płakać?”
1.Z jakie­go powodu czasem płaczecie?
2. Kiedy przestajecie płakać?
3.Co lub kto wam w tym pomaga?
4.Czy płacz jest nam czasem trochę potrzebny?
5.Jak się nazywa osoba, która bardzo często płacze bez powodu?  Jak my możemy pomóc takiej osobie?
6.Jaką radę daje beksie piosenka?
(żeby się uśmiechała).
Praca plastyczno techniczna: „Zegar emocji”potrzebne rzeczy – talerz papierowy, 6 kółeczek z narysowanymi emocjami: radość, smutek, zdziwienie, złość, zadowolenie, strach, klej,1 pinezka, strzałka z papieru, korek lub gumka myszka. Wykonanie: przyklejamy kółeczka z emocjami na brzegu talerzyka, przymocowujemy strzałkę w środku talerzyka za pomocą korka.
Bawimy się z dzieckiem  czytając krótkie wierszyki i pytamy: Jaki był wierszyk? Dziecko na zegarze pokazuje odpowiednią minkę.
 Udanej zabawy.
Wiersze np: Jan Brzechwa – „Psie smutki”, Dorota Gellner – „Zły humorek” Julian Tuwim – „Murzynek Bambo”, Jan Brzechwa – „ Kaczka Dziwaczka”


Komentarze

Robimy instrumenty muzyczne


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Robimy instrumenty muzyczne
„Co to? Kto to?”
– rozwiązywanie zagadek

1. Może być dęty, może być i strunowy,
ważne, aby był do gry gotowy.
Piękne dźwięki nam wygrywa,
z nim piękna muzyka jest możliwa. (instrument muzyczny)
2. Jest to zespół niemały,
mogą w nim być skrzypce, a nawet organy.
Gdy wszyscy razem zaczynają grać,
to aż publiczność chce z foteli wstać. (orkiestra)
3. Zna go każde w przedszkolu dziecko,
zawsze stoi przed swoją orkiestrą
i porusza drewnianą pałeczką. (dyrygent)
Dyrygenta wszyscy się słuchają,
tylko na nią patrzeć mają.
Dzięki tej drewnianej pałeczce
wszystko uda się w każdej pioseneczce. (batuta)
Muzyka to coś wspaniałego Dominika Niemiec
Dźwięki płyną bardzo leciutko
niby frunące ptaszki na wietrze,
ciekawi was, czego słucham?
Właśnie przysłuchuję się orkiestrze.
W tle brzmią grube trąby.
Słychać skrzypce, dzwonki i flety.
Mam na twarzy coraz większe wypieki.
Teraz partię solową mają klarnety.
Orkiestra gra coraz głośniej,
czuję się podekscytowana.
Dźwięków jest wokół mnie coraz więcej,
chciałabym umieć tak grać sama.
Bo świat nut jest zaczarowany,
muzyka to coś wspaniałego.
Może wzruszać, albo zachwycać,
wzbudzić euforię w sercu każdego.
Rozmawia z dzieckiem na temat wiersza:
1.Jak myślisz, gdzie była dziewczynka?
2.Czego słuchała? Jakie instrumenty grały w orkiestrze?
3.Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki?
4.Jakie emocje może wywoływać muzyka?
Praca plastyczno – techniczna -  „Gitara” potrzebne materiały:
 
Pudełko po chusteczkach higienicznych, jedna pla­stikowa rurka, nożyczki i pięć gumek recepturek, dwa paseczki taśmy dwustronnej. Wykonanie: Przyklejamy  taśmę dwustronną  równolegle do krótszych boków pudełka – między krawędzią pudełka a dziurą, przecinamy plastikową rurkę na pół tak, aby powstały dwie krótkie rurki, i naklejają je na pudełku, w miejscu dwustronnej taśmy klejącej. Następnie dziecko nakłada gumki recepturki tak, aby opierały się o rurki.
Można wykonać inny instrument muzyczny według własnego pomysłu.
Wspólne zabawy muzyczno - ruchowa
https://youtu.be/or-xxFjWMy0
Jestem muzykantem  - piosenka
Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? -Na pianinie.
A pianino, i no, i no, a pianino, i no, i no,
A pianino, i no, i no, i no, i no gra
Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? -Na flecie.
A  na flecie
Fiju, fiju, fiju, fiju Fiju, fiju,
A  na flecie

Fiju, fiju, fiju, fiju, gram
Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? – Na skrzypcach
A na skrzypcach
dylu,dylu, dylu,dylu,dylu, dylu
A na skrzypcach
dylu,dylu, dylu,dylu, gram

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? – Na trąbce
A na trąbce
tru tu tu tu, tru  tu tu tu tru  tu tu tu
A na trąbce
tru tu tu tu tru tu tu  gram
Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? –Na bębnie
a na bębnie
bum tarara, bum tarara, bum tarara,
a na bębnie bum tarara, bum tarara, gram
Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? –Na wszystkim
A pianino, i no, i no, a pianino, i no, i no,
A  na flecie

Fiju, fiju, fiju, fiju Fiju, fiju,
A na skrzypcach
dylu,dylu, dylu,dylu,dylu, dylu
A na trąbce
tru tu tu tu, tru  tu tu tu tru  tu tu tu
a na bębnie
bum tarara, bum tarara, bum tarara,

https://youtu.be/Zg7pCZOtMXo
Rytmiczna rozgrzewka w podskokach
https://youtu.be/Uka06rXbUVA
the butterfly colors – kolorowe motyle
https://youtu.be/dDHJW4r3elE
Wash Your Hands Song
https://youtu.be/OmAZquWgp9A
Ręce do góry



Komentarze

Gramy na instrumentach


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Gramy na instrumentach

Proszę obejrzeć z dzieckiem krótkie filmiki edukacyjne, porozmawiać na temat:
1.Co to jest orkiestra ? ( duży zespół instrumentalny, liczący zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu, a nawet ponad stu instrumentalistów. W celu synchronizacji gry takiej ilości wykonawców w orkiestrze potrzebny jest dyrygent).
2. Jak wygląda orkiestra?
3. Czy było w niej dużo ludzi i instrumentów?

https://youtu.be/TI_P7pnZrJs
Frozen -
Let It Go
https://youtu.be/uxi4L_XJ4GY
Johann Strauss Sr - Radetzky March
https://youtu.be/gOlfk1U6z-8
Po co orkiestrze dyrygent, batuta
https://youtu.be/f43qSH2Nq9w
Instrumenty film edukacyjny

Mysia orkiestra - Dorota Kellner

Dla kotów w sylwestra gra mysia orkiestra.
Stanęła pod bramą, gra w kółko to samo.
Mysz pierwsza po strunach ogonem przebiera.
Mysz druga się śmieje jak głupi do sera.
A trzecia i czwarta ze złotym bębenkiem, fałszując okropnie, śpiewają piosenkę.
Więc koty z piwnicy stos waty przyniosły i uszy zatkały, i gdzieś się wyniosły, wołając:
- Ach, nie ma jak kocia muzyka! Od mysiej niestety dostaję bzika.  
Proszę porozmawiać z dzieckiem na temat wiersza.
Pytania do wiersza:
1. Jaka orkiestra grała dla kota w sylwestra?
2. Ile myszek było w tej orkiestrze i na czym grały?
3.Czy kotom podobała się mysia muzyka?

https://przedszkolankowo.pl/2017/01/12/instrumenty-muzyczne-plansze-zestaw-1/
Instrumenty muzyczne  - obrazki do pokazania – podziel na sylaby nazwy instrumentów
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p77.jpg
rysuj instrumenty pośladzie.
https://www.dropbox.com/s/sf2m0koxyc219k6/Eenvoudige%20grafiek%20voor%20kleuters%2C%20tel%20de%20instrumenten%2C%20kleuteridee.nl%2C%20Kindergarten%20math%20music%20game%2C%20graphic%2C%20free%20printable.pdf?dl=0 - instrumenty muzyczne karty pracy – proszę wydrukować kartę i zaznaczyć w odpowiednim okienku ilość instrumentów.


Komentarze

Jaki to instrument?


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat instrumentów muzycznych.

Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska.
Jaki to instrument?
https://youtu.be/zsCvpBgkv6s
instrumenty muzyczne – piosenka edukacyjna
Na muzyce w przedszkolu – proszę nauczyć się piosenki.
sł. i muz. Katarzyna Kulikowska
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2
Zagadki dźwiękowe:  proszę włączyć dźwięk instrumentów bez pokazywania  obrazka po odsłuchaniu dźwięku należy zapytać.  Jaki  instrument zagrał?
„Masaż” – rodzic siada za dzieckiem i odwrotnie: wykonuje  masaż pleców osoby siedzącej przed nimi zgodnie ze słowami i wiersza.
Idą słonie,                                         Rodzic kładzie  całe dłonie na plecach dziecka.
potem konie,                                                 Uderza delikatnie piąstkami.
panieneczki na szpileczkach                          Stuka palcami wskazującymi.
z gryzącymi pieseczkami,                              Delikatnie szczypie.
świeci słonko,                                               Dłońmi zatacza koła.
płynie rzeczka,                                              Rysuje linię.
pada deszczyk,                                              Stuka  wszystkimi palcami.
czujesz dreszczyk?                                           Łaskocze.


Komentarze

To moja Polska


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat Polski, na podstawie wiersza oraz piosenki.
Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska.

To Moja Polska
Dominika Niemiec
Tu jest moje miejsce na Ziemi.
Tu jest mój dom i moja rodzina.
To jest moje miasto, moje ulice.
Tu każdy mój dzień się kończy i zaczyna.
Znam tu każdy plac, każdy zakątek.
Tu mam kolegów i chodzę do przedszkola.
To miejsce kochać, cenić i szanować
to moja Polaka – patrioty rola.

Pytania do wiersza:  
Którego kraju dotyczył ten wiersz?  Kim są ludzie miesz­kający w Polsce? Kto to jest patriota?
Jakimi uczuciami darzymy nasz kraj? Dlaczego czujemy się związani z naszym krajem, co tutaj jest nasze?
Jedzie pociąg z daleka  - zabawa dla całej rodziny  https://youtu.be/FxrKnHh0dUk

Jedzie pociąg z daleka,                      Dzieci tańczą w kółeczkach.
ani chwili  nie czeka.                         jw.
Konduktorze łaskawy,                       Zmieniają kierunek.
zabierz nas do Warszawy. x2
Konduktorze łaskawy,                       Stają naprzeciw siebie, chwytają się pod boki.
zabierz nas do Warszawy.                  Bujają się w lewo i w prawo.
Trudno, trudno to będzie,                   jw.
dużo osób jest wszędzie. x2               jw.
Pięknie pana prosimy,                                   Robią w parach haczyki w prawo, podskakując.
jeszcze miejsca widzimy.                   Robią w parach haczyki w lewo, podskakując.
A więc prędko wsiadajcie,                 Tworzą „pociąg”.
do Warszawy ruszajcie. x2                   Pierwsza osoba z „pociągu” kieruje dziećmi tak, aby zatoczyły krąg.
Pytania do piosenki: Dokąd ci ludzie chcieli pojechać? Dlaczego konduktor nie chciał ich zabrać Czy pojechali jednak do Warszawy? Jak myślicie, dlaczego chcieli pojechać do Warszawy? Co mogli tam zobaczyć?
http://bystredziecko.pl/szlaczki-dla-dzieci-mlodszych-5/ - popraw do śladzie.
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p93.jpg
grafomotoryka – figury geometryczne

Proszę sobie przypomnieć: https://youtu.be/xQk8p7XY23A  - polskie symbole Narodowe Shttps://youtu.be/pqEFs5cKg2Y  - Kto Ty Jesteś?
https://youtu.be/ioUutRw9WeQ  - Mazurek Dąbrowskiego – 1 zwrotka
https://youtu.be/plug6OIrxRM  - Jesteśmy Polką i Polakiem - piosenka


Komentarze

Wars i Sawa


Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat powstania Stolicy Polski na podstawie opowiadania.
Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska.
Wars i Sawa
Joanna Kończak
Gdy rybak Wars wypłynął na połów, zobaczył w rzece dziwną, wielką rybę. Z ciekawości pod­płynął bliżej. To nie była ryba, ale syrena. Miała ciało pięknej dziewczyny i rybi ogon. Nazy­wała się Sawa. Wars zakochał się w syrenie, a ona w nim. Syrena nie chciała dłużej żyć w rze­ce. W magiczny sposób ogon Sawy odmienił się w ludzkie nogi. Szczęśliwa para zamieszkała w chacie nad Wisłą. Pewnego razu zapukał do nich gość. To był książę Ziemomysł, który zgubił się na polowaniu. Wars i Sawa nie wiedzieli, jak ważna osoba do nich trafiła. Z dobroci przyjęli wędrowca pod dach, nakarmili i przenocowali. Książę wyznał potem, kim jest. Podziękował szczerze za pomoc i powiedział: „Ziemie te na zawsze Warszowe zostaną”. Warszawa zyskała więc swoją nazwę, by wszyscy pamiętali o dobrym sercu Warsa i Sawy.

 Pytania do treści legendy: Co zobaczył rybak, gdy wypłynął na połów? Co się okazało, gdy podpłynął bliżej? Jak wyglądała syrena? Jak miała na imię? Co się stało, gdy rybak i syrena zakochali się w sobie? Gdzie zamieszkała szczęśliwa para? Kto pewnego dnia zapukał do ich cha­ty? Wars i Sawa nie wiedzieli, że ten człowiek to książę. Jak go przyjęli? Jak odwdzięczył się książę gospodarzom? Od czego Warszawa uzyskała swą nazwę?

Syrenka została symbolem Warszawy i znajduje się w herbie tego miasta.Warszawa została STOLICĄ Polski – jest to  główne miasto państwa, siedziba rządu lub innego organu władzy wykonawczej, siedziba przedstawiciela władzy wykonawczej w terenie.
http://1.bp.blogspot.com/-jJRJ7NEH_1U/U16I2XAfDCI/AAAAAAAACLE/SxY7CzWV3cU/s1600/warszawska+syrena.jpg
karta pracy Syrenka Warszawska – praca plastyczna – technika pracy dowolna.
Zabawa z pokazywaniem: Mała Miczitanka – wierszyk powtarzamy coraz szybciej.
Taka mała Miczitanka mi się spodobała            Dłonie zbliżone do siebie jedna nad drugą.
Takie duże pióro miała                                     Dłonie oddalone od siebie jedna nad drugą.
Ona taka mała                                                  Dłonie zbliżone do siebie.
Takie duże                                                       Dłonie oddalone.
Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.
Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.
Takie duże                                                       Dłonie oddalone.
Takie duże                                                       Dłonie oddalone.
Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.
Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.
Takie duże                                                       Dłonie oddalone.

Komentarze

Katechizm polskiego dziecka

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi Dlaczego trzeba szanować flagę? Na podstawie opowiadania kotylion.
Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:
[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska
Katechizm polskiego dziecka
Autor: Władysław Bełza
-  Kto ty jesteś?
– Polak mały.
– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.
– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi.
– W jakim kraju?
– W polskiej ziemi.
– Czem ta ziemia?
– Mą ojczyzną.
– Czem zdobyta?
– Krwią i blizną.
– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.
– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.
– Coś ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię.
– Coś jej winien?
– Oddać życie.
 Kotylion
Piotr Wilczyński
Pani Kasia opowiadała nam w przedszkolu o naszych barwach narodowych i o różnych symbo­lach. – A to jest nasze godło, czyli znak wszystkich Polaków – i pokazała na obrazek, który wisi na ścianie w naszej sali. – Jak myślicie, co on przedstawia?
– To jest ptak, bo ma skrzydła i dziób – zawołała Helcia.
– Proszę pani, a co to za ptak? – spytał Bartek.
– Naszym godłem jest biały orzeł – odpowiedziała pani – i właśnie teraz nauczymy się piękne­go wiersza, który zna każdy Polak. Słuchajcie, a potem będziemy powtarzać: — Kto ty jesteś?— Polak mały.— Jaki znak twój?— Orzeł Biały— Gdzie ty mieszkasz?— Między swemi.— W ja­kim kraju?— W polskiej ziemi.— Czym ta ziemia?— Mą Ojczyzną.— Czym zdobyta?— Krwią i blizną.— Czy ją kochasz?— Kocham szczerze.— A w co wierzysz?— W Boga wierzę.
Pani Kasia mówiła, że pojutrze będzie Święto Flagi, i że wtedy nie będziemy szli do przed­szkola. Za to wszyscy, to znaczy mama, tata, dziadek i ja, pójdziemy oglądać obchody. Ale na razie musimy się do tego święta przygotować. Bo my też chcemy pokazać, że jesteśmy dumni z naszej flagi.
Gdy wróciłem z przedszkola, całe popołudnie robiliśmy z dziadkiem świąteczne dekoracje. – Mamo, mamo, zobacz – pomachałem do mamy flagą.
– Piękna flaga. Sami ją zrobiliście? – Mama uśmiechnęła się. Dziadek właśnie wszedł do po­koju. – Tak Grażynko, a za chwilę będziemy robić dla nas wszystkich kotyliony.
– Dziadku. Co to jest kotylion? – spytałem.
– Kotylion to jest taka kokarda w kształcie koła. Nosi się go na czapce albo przypięty do ubrania. To jest taki symbol, patriotyczna odznaka. Nasza kokarda narodowa ma te same kolo­ry co flaga. Kolor biały to kolor naszego białego orła, a czerwony to kolor tarczy, na której tego orła się przedstawia – dziadek tłumaczył mi cierpliwie. Usiedliśmy przy stole. Dziadek wycinał nożyczkami kółka małe i duże.
– Michałku. Podaj mi, proszę, klej – powiedział dziadek. Nakleiliśmy białe, bibułkowe środ­ki, a jak tylko wyschną, przyczepi się agrafki do przypięcia i będą gotowe.
Dziś od samego rana nie mogłem spokojnie usiedzieć. Po prostu nie mogłem się doczekać ,kiedy już będą te obchody. Wzięliśmy ze sobą flagę, tę którą zrobiłem wczoraj z dziadkiem. I wszyscy mieliśmy przypięte do kurtek kotyliony. Przyjechaliśmy na Plac Zamkowy i właśnie zaczęły się pokazy. Żołnierze w zielonych mundurach chodzili parami, a potem czwórkami ,i robili różne sztuczki z karabinami.
– To jest pokaz musztry paradnej – powiedział dziadek.
– A co to musztra, dziadku?
– Musztra to jest taki trening. Żołnierze muszą być dobrze wyszkoleni i bardzo sprawni. Ćwiczą więc razem na poligonie, żeby byli wytrzymali. Podczas różnych świąt pokazują taką musztrę i możemy wtedy zobaczyć, jak są wytrenowani, żebyśmy mogli być z nich dumni i czuć się bezpiecznie.
A potem tata jeszcze powiedział, że to jest bardzo ważne, żeby wiedzieć, kim jesteśmy, gdzie jest nasza ojczyzna. Wtedy lepiej i chętniej pracujemy dla siebie nawzajem, bo wszyscy razem budujemy Polskę.
– A wiesz, Michałku, że nie zawsze była Polska. Było tak kiedyś, że chciano nam zabrać ojczyznę. Były wojny i powstania, ale dziś mamy wolny kraj i musimy znać naszą historię. I dla­tego świętujemy naszą flagę, bo to jest znak wszystkich Polaków.
Nagle w górze zahuczało tak, że nic nie było słychać. Wszyscy popatrzyliśmy na niebo, a tam nad nami przeleciało sześć samolotów, równiutko jeden nad drugim. I naraz wypuściły smugi kolorowego dymu. Trzy samoloty wypuściły biały, a trzy czerwony dym i na niebie z tego dymu powstała wielka biało-czerwona flaga. I machaliśmy do pilotów naszymi flagami, które zrobili­śmy z dziadkiem. Potem poszliśmy na spacer i lody.
Wieczorem, kiedy już leżałem w łóżeczku, przyszedł do mnie tata. Co wieczór przychodzi, żeby mi poczytać bajkę. Czasami też mi opowiada różne ciekawe historie. – Tatusiu, a dlaczego Orzeł Biały jest naszym znakiem? – spytałem.
– Opowiem Ci legendę o trzech braciach. Dawno temu nasi przodkowie wędrowali w poszuki­waniu krainy, w której mogliby zamieszkać. Ich wodzami byli bracia: Lech, Czech i Rus. Pewnego dnia przybyli do pięknej doliny, gdzie rosły piękne lasy, płynęły wartkie rzeki pełne ryb, a ziemia była urodzajna. Słońce już zachodziło i zabarwiło niebo na czerwono. Nagle w górze dał się sły­szeć krzyk jakiegoś ptaka. Bracia podnieśli głowy i ujrzeli krążącego nad ich głowami białego orła. Wtedy Lech powiedział: – To jest dla mnie znak, że ze swoim ludem mam zostać w tej ziemi. Bracia pożegnali się serdecznie. Czech wraz ze swoim plemieniem poszedł na południe, a Rus na wschód. Lech zaś zbudował warowny gród nieopodal wielkiego, starego dębu, na którym było gniazdo tego orła i nazwał ten gród Gnieznem. Na pamiątkę tamtego wydarzenia Lech przyjął znak białego orła na czerwonym tle, jako herb swojego państwa, a my jesteśmy potomkami Lecha.
Pytanie do opowiadania: Dlaczego trzeba szanować flagę?
„Kocham miejsce, w którym mieszkam!” – rozmowa na temat okolic miejsca zamieszkania dzieci.
Proszę porozmawiać z dzieckiem: Co znaczy słowo „ojczyzna”? (wszystko wokół nas) Co dla nas jest „małą ojczyzną”? (dzieci wymieniają wszystkie elementy, które kojarzą im się z miejscem zamiesz­kania).
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Herb_Lublina#/media/Plik:POL_Lublin_COA_1.svg
 Proszę pokazać dziecku herb Lublina -  miasta w którym państwo mieszkcie
http://e-kolorowanka.pl/herby-miast-kolorowanki/7163-herby-miast-kolorowanka-9.html
Kolorowanka – herb

Komentarze

1. 2. 3. Maja


Dzień dobry, Szanowni Państwo, Maj jest miesiącem szczególnym dla Polski. W pierwszych dniach są obchodzone 3 ważne święta. Proszę o porozmawianie z dziećmi na temat tych świąt, przeczytanie wiersza, obejrzenie filmów edukacyjnych dla dzieci, zrobienie według własnego uznania pracy plastycznej. Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected].pl
Pozdrawiam Dorota Witkowska.
1 – Maja Państwowe Święto Pracy, Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy .Przystąpienie Polski do UE w 2004 roku, Europa to kontynent, na którym leży Polska, sąsiedzi Polski to: Rosja, Litwa Białoruś, Ukraina, Słowacja, Czechy, Niemcy. Morze nad którym leży polska to Morze Bałtyckie
2 – Maja Państwowe Święto Flagi Rzeczypospolitej, ustanowiono go w 2004 roku. Wygląd flagi ustanowiony jest w specjalnej ustawie państwowej z dnia 11 marca 1980 roku. Flaga Polski jest prostokątem, barwami Rzeczypospolitej polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego.
3 – Maja Narodowe Święto Konstytucji Zostało ono wprowadzone na pamiątkę uchwalenia przez Sejm Wielki w 1791 roku Konstytucji 3 Maja, pierwszego w Europie, a drugiego na świecie, najważniejszego dokumentu państwowego. Konstytucja to taki zbiór najważniejszych znaków i zasad dla całej Polski i wszystkich Polaków. Mówi np. o tym, że w Polsce wybierany jest prezydent, posłowie do sejmu i senatu, mówi także o tym, że dzieci mają obowiązek chodzenia do szkoły i o wielu innych ważnych sprawach, dzięki którym w kraju powinien panować porządek.
"Dzień majowy"
W pewien piękny dzień majowy
zebrały się mądre głowy.
Bardzo długo rozmawiali,
losy kraju omawiali
Chcieli by się lepiej żyło,
by nic ludzi nie martwiło.
W końcu wszyscy uzgodnili,
jak Polacy będą żyli.
Spisano prawa i zasady,
obowiązki ustalono,
a tym samym w naszym kraju,
ład w narodzie wprowadzono.
Praw i zasad zbiór spisany
Konstytucją nazywamy.
Co to jest konstytucja?
 Konstytucja to dokument, który określa główne zasady działania państwa i jego obywateli, czyli prawa i obowiązki Polaków.
Skąd wzięła się nazwa stolicy Polski.
https://abc.tvp.pl/21710672/legenda-o-warsie-i-sawie Stolica Polski
https://youtu.be/xQk8p7XY23A
Polskie Symbole Narodowe

https://youtu.be/pqEFs5cKg2Y
Kto ty jesteś? - wiersz
https://youtu.be/ioUutRw9WeQ
Mazurek Dąbrowskiego – 1 zwrotka
https://youtu.be/plug6OIrxRM
Jesteśmy Polką i Polakiem - piosenka
Praca plastyczno – techniczna: proszę o wykonanie do wyboru, flagi, godła, kotylion - technika pracy dowolna – zdjęcie pracy proszę przesłać na maila:[email protected].pl

Komentarze

ŚLIMAK, ŚLIMAK, POKAŻ ROGI




Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej, rozwiązanie zagadek. Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska
.
Zagadki o ślimaku:
Dasz mu sera na pierogi,
to ci pokaże rogi.

O nocleg nie prosi,
wędruje po świecie.
Bo swój domek nosi,
na własnym grzbiecie.

Mała chałupka,
To jest skorupka!
Po świecie z nią chodzę,
Drzwiczki mam na jednej nodze.

Domek na grzbiecie,
dwa Różki na głowie.
A kto to jest? Czy wiecie?
Zgadnijcie bo ja nie podpowiem.

Praca plastyczno – techniczna: Ślimak -  technika pracy dowolna – zdjęcie pracy proszę przesłać na maila:[email protected].pl

Komentarze

Praca na wtorek


Od gąsienicy do motyla
Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej. Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Gąsienica – tajemnica
D. Gellner.
Idzie ścieżką gąsienica,
kolorowa tajemnica.
Krótkich nóżek mnóstwo ma,
jedną robi pa,pa,pa.

Dowidzenia, dowidzenia,
czary – mary już mnie nie ma.
Nitką się owinę cała,
i w kokonie będę spała.
Kokon się na wietrze chwieje,
niby nic się już nie dzieje.
Gąsienica w środku śpi,
zatrząsnęła wszystkie drzwi.
Aż tu nagle - patrzcie teraz,
ktoś kokonu drzwi otwiera.
Macha na nas skrzydełkami,
kto to jest – powiedzcie sami!
Pytania do wiersza:
1.Kto szedł ścieżką?
2.Jak wyglądała gąsienica?
3.Co zrobiła przed zimą gąsienica?
4.W czym przespała zimę?
5.Co się stało na wiosnę?
- Proszę wydrukować 3 karty z gąsienicą i uzupełnić według opisu.
Motylek - RYSOWANE WIERSZYKI
od gąsienicy do motyla

Praca plastyczna: Motyl  -  technika pracy dowolna – zdjęcie pracy proszę przesłać na maila:[email protected].pl


Komentarze

Łąka wiosną



Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej. Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected].pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska


Łąka wiosną
 Łąka – Iwona Salach
Łąka tylu ma mieszkańców
Zwierząt, roślin kolorowych.
Tu motylek, a tam pszczółka,
Tutaj kwiatek-O! Różowy!  

Z kopca wyszedł krecik mały
Obok niego idzie mrówka
Na rumianku w krasnej sukni
Przycupnęła Boża Krówka.

Nad tą łąką kolorową
Bal wydały dziś motyle,
Zapraszają wszystkie dzieci

Więc zatańczmy z nimi chwilę.
Rozmowa na temat wiersza:
1.  Co to jest łąka? (Łąka to miejsce, gdzie rosną głównie trawy, kwiaty. Jest mieszkaniem dla zwierząt).
2. Jakie zwierzęta mieszkające na łące wystąpiły w wierszu?
3. Jak wygląda Boża Krówka? Jak inną nazwę nosi to zwierzątko?
4. Kto wydał bal nad łąką?
5. Kogo motyle zaprosiły na bal?

Zagadki:
Dźwigam dom na grzbiecie, mam malutkie rogi.    
Chodzę bardzo wolno, czasem w poprzek drogi.(ślimak)  
Mam skrzydełka delikatne, tak jak patki kwiatów.
Lekko się unoszę nad łąką, gdy tylko zaświeci słonko. (motyl)
Skacząc po łące, szybko uciekam, gdy dziób bociana ujrzę z daleka. (żaba)
Nektar z kwiatów zbieram, w miód go zamieniam. (pszczoła)
Błyszczą jej kropki w promieniach słonka, lata nad łąką  zwie się….(biedronką)
Chociaż jestem bardzo mała, pracuję wytrwale. Buduję z siostrami dom w kopcu ukryty. (mrówka)
wędrówki Skrzata Borówki – łąka.
Znajdź i zaznacz, czym różnią się obrazki?
     
https://youtu.be/VL-IW-Xy0Jo - bal na łące – piosenka
https://youtu.be/32ui5rhtq1I  - Idzie Zuch – piosenka
Proszę wydrukować  obrazek, poprawić po śladzie i pokolorować.

Praca plastyczna: Biedronka  -  technika pracy dowolna – zdjęcie pracy proszę przesłać na maila:[email protected].pl


Komentarze

Czy wiem, jak chronić moją planetę?

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej. Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:[email protected]
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

„Czy wiem, jak chronić moją planetę?” – quiz ekologiczny. 
Pytania: 
1. Co robimy, by oszczędzać wodę?
2. Jak zachowujemy się w lesie, by nie płoszyć zwierząt?
3. Kiedy należy dokarmiać ptaki?
4. Co należy zrobić, gdy wychodzimy z pokoju lub łazienki?

Kodeks Małego Ekologa – chronić środowisko.
1.Segregować odpady plastikowe, metalowe, papierowe, szklane, odpady bio.
2.Wyrzucać baterie do specjalnych pojemników.
3. Na zakupy zabierać torby z materiału.
4.Zgniatać plastikowe butelki, puszki, kartony.
5.Nie używać przedmiotów jednorazowego użytku – plastikowych talerzyków, widelców, kubeczków, słomek.
6.Kupować produkty, które można ponownie przetworzyć.
7.Wyłączać światło, kiedy go nie potrzebuje.
8.Nie palić odpadów.
9. Oszczędzać wodę, kiedy jej nie potrzebuję.
10. Chronić zwierzęta i przyrodę.

https://youtu.be/1PThAnyReK4
Strażnicy ziemi  - film edukacyjny.

Zadania dla dzieci:

1. Posegreguj śmieci. https://www.miniminiplus.pl/rybka-minimini/gry/segregacja-smieci
gra – posegreguj śmieci
https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/5bd2dd39ed6ed5c0363c648134f9e162_/index.html  do którego kosza śmieci? – test

2. Zaśpiewajcie piosenkihttps://youtu.be/pRNtFXew_VE


Świat w naszych rękach
Ci co lubią segregację
Otóż oni mają rację
Gdy w osobne pojemniki
Lecą papier, szkło, plastiki.


Ref:  Cały świat jest w naszych rękach

Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat

A recykling trudne słowo
Chodzi o to by na nowo
Z naszych śmieci zrobić coś
Papier, plastik albo szkło


Ref: Cały świat jest w naszych rękach …..

Więc dorośli oraz dzieci
Posłuchajcie
Sprawą śmieci trzeba zająć się dziś
Żeby jutro dobrze żyć


Ref: Cały świat jest w naszych rękach …..
https://youtu.be/-ZQTnkXpcCA

ZIEMIA WYSPA ZIELONANie warto mieszkać na Marsie,
nie warto mieszkać na Venus.
Na Ziemi jest życie ciekawsze,
powtarzam to każdemu .


Ref. Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona,
wśród innych dalekich planet.
To dom dla ludzi, dla ludzi i zwierząt,
więc musi być bardzo zadbany.
Chcę poznać życie delfinów
i wiedzieć co piszczy w trawie.
Zachwycać się lotem motyla
i z kotem móc się bawić.


Ref. Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, ….

Posadźmy kwiatów tysiące.
Posadźmy krzewy i drzewa,
niech z nieba uśmiecha się słońce,
pozwólmy ptakom śpiewać.


Ref. Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, ……

3. Poprowadźcie stopą rolkę papieru toaletowego z wyznaczonego miejsca do mety.
Proszę przedszkolaku przypomnij sobie i poćwicz: https://youtu.be/btVDfZtKtdo

Kształty
https://mamotoja.pl/pub/babyonline_2015/Marta/nauka-czytania-czytaj-z-mama22.pdf 


Poczytaj z Mamą ( Proszę państwa obrazki dzieci mogą podzielić na sylaby i określić liczbę sylab).https://youtu.be/UNbFcyVeYjc 

Cyfry po angielsku https://tuptuptup.org.pl/eksperyment-ze-smieciami/ - eksperyment
Komentarze